‹ Bekijk alle verhalen

Afscheid zonder schuld

Je moeder is verongelukt. Dat echode na. Het leek zo onwerkelijk, totdat er ook echt een uitvaartverzorger langskwam. Ik besefte het niet en de uitvaartverzorger is wel drie keer teruggekomen totdat we de uitvaart hadden besproken. Ik kon me gewoon niet concentreren.

We hadden het er ook nog nooit over gehad. Wel eens voor de grap. Toen had ze gezegd dat ze een koets met witte paarden op haar uitvaart wilde. Ze was dan ook gek op paarden. Maar verder… Geen idee.

Ik moest mezelf niet in de schulden steken

De uitvaartverzorger van PC Uitvaart praatte dat uit mijn hoofd. Ze liet me duidelijk zien wat er allemaal nodig was bij de uitvaart en wat de kosten overal van waren. Ik ben 18, zit nog op school en verdien niet veel. Zij vond het onverantwoord als ik mezelf in de schulden zou steken voor het betalen van de uitvaart. Tijdens het bespreken vond ik dat lastig, maar achteraf ben ik daar heel blij om. Met de rouwkaart hebben we wel uitgepakt. Op speciaal papier en met een rennend paard erop.

De uitvaart was mooi. In de familieaula in Crematorium Zaanstad zaten we met zo’n dertig man. Onze naaste vrienden en familieleden. We hadden allemaal een roos meegenomen. Die legden we aan het eind op de kist.

Mijn moeder had het niet anders gewild

Van verschillende mensen hoorde ik later dat ze de uitvaart echt bij mijn moeder vonden passen. Dat vond ik achteraf ook. Tijdens het regelen wist ik het allemaal niet precies, maar het was allemaal precies goed. Ik weet zeker dat mijn moeder het niet anders had gewild.

‹ Bekijk alle verhalen