‹ Bekijk alle verhalen

‘Dat komt wanneer het komt’

Op 89-jarige leeftijd weet je dat het er aan komt, maar nooit wanneer.

Mijn vader zat veel thuis en had moeite met bewegen, maar kon nog aardig vertellen. Het liefst over vroeger toen mijn zus en ik nog met open armen op hem af renden wanneer hij terugkwam van zijn werk. Dat was zijn mooiste periode, zei hij altijd.

We mochten het niet over zijn uitvaart hebben

Waar hij het nooit over wilde hebben, was zijn uitvaart. Toen moeder overleed, had hij alles geregeld. Jaren later probeerden we wel eens te vragen hoe hij zijn uitvaart zou willen. ‘Dat komt wanneer het komt’, kregen we steevast als antwoord. Dan sloeg hij met zijn vuist op tafel en was het onderwerp afgesloten.

Maar toen het zover was, was het te laat. Vader was in zijn slaap overleden. Omdat ik de oudste ben, moest ik de uitvaart regelen. Dat had mijn zus zo een beetje bepaald. Maar waar moest ik beginnen? Ik had er – misschien naïef – nooit bij stilgestaan hoe dat werkte. Wie bel je dan of hoe regel je dat? En dat wil je toch zo snel mogelijk doen. Mijn schoonzus zit bij het AMC en kende toevallig PC Uitvaart via haar werk. Daar was ze tevreden over en ze zei dat PC ook in Hoorn kwam. Later bleek dat het crematorium in Hoorn ook van PC is. Nooit geweten.

Mijn schoonzus gaf me advies

Uiteindelijk heeft de uitvaart daar ook plaatsgevonden. Toen ik belde, kreeg ik iemand aan de lijn die wat gegevens noteerde en uitlegde dat diezelfde dag een uitvaartbegeleider langs zou komen. Met hem hebben we rustig alles doorgenomen. Van de kist tot de kaarten en zelfs het moment van de uitvaart. Alles was gelijk geregeld. De begrafenis was ook netjes. Zoals het hoorde, denk ik.

Tijdens het opruimen van vaders huis kwam ik een paar weken later nog een oude uitvaartpolis tegen. En wij maar denken dat hij niets had geregeld. De verzekeringsmaatschappij bestond al jaren niet meer. Ik heb toen PC Uitvaart gebeld om te vragen of zij er nog iets mee konden. De polis had niet heel veel waarde, maar zij hebben hem toch nog kunnen innen. Had vader niet voor niets gespaard.

‹ Bekijk alle verhalen | Lees het verhaal van Marga ›